Nein Mann, ich will noch nicht gehen, ich will noch 'n bisschen Graz'en

Na een tijdje updateloos te zijn, kan ik jullie vanavond opnieuw entertainen met een beetje nieuws uit het oosten! Ik had beloofd om te vertellen over de uitstapjes met mijn ouders en ik zal me ook plechtig aan mijn woord houden. Jullie opdracht is lezen :-)

Helemaal uitgeput van mijn uitstapje naar Praag plofte ik dinsdagavond (26 oktober, al een tijdje geleden dus) neer op mijn bed. Ondertussen was ik nog diezelfde dag te weten gekomen dat los padres al woensdagavond in Graz gingen aankomen, in plaats van de in mijn hoofd reeds geplande donderdagavond. Uiteindelijk vormde dat geen probleem, integendeel, dat ging dan een zalig ontbijtje meer worden voor mij. Heerlijk. Die woensdag kwamen ze dan rond 20u aan in de Franckstrasse. Ik was aan het strijken toen de bel ging (dat was vooraf gepland, want ik wist dat mama dat met veel plezier ging overnemen toen ze zou zien hoe ik aan het klungelen was hehe). Na een beetje bijpraten en nadat mama de strijk had gedaan (ja, ik wist het!) vertrokken we dan naar hun hotel, in het hart van Graz. Ze kregen een prachtige kamer, één dat ik nog zelden had gezien in het echt. De badkamer was  haast zo groot als de eigenlijke kamer, om nog maar te zwijgen van hun bubbelbad… Goed, er moest een hongertje gestild worden en daarvoor gingen we naar de Italiaan rechtover hun hotel. Ik veronderstel dat de meesten dit verhaaltje al kennen. Om het kort te houden: een vervelende Italiaan vond het nodig om ons constant lastig te vallen, om mij “prinses” te noemen, om mijn dessert te versieren met een hartje van slagroom en om ons heel veel drank in te schenken. Dat was natuurlijk heel grappig voor mijn ouders. 

Donderdag had ik maar één les, dit te wijten aan de Oostenrijkse regering die het blijkbaar nodig vindt om het kindergeld voor studenten af te schaffen en daardoor een massale staking veroorzaakte waardoor mijn andere les wegviel. Dit kwam wel heel erg goed uit, zo hadden we nog een beetje tijd om in het mooie weer een stapje te zetten in het centrum van Graz. We sloten de dag af met een etentje op Schlossberg met een prachtig zicht over de stad.

Vrijdag had ik ook maar één les, maar dit keer omdat het zo is. We vertrokken na mijn les naar Ljubljana. Tijdens de rit werd ik verbaasd door de Sloveense landschappen. Ik had me alles iets marginaler voorgesteld (ja, mijn vooroordelen over de Oostbloklanden zijn nogal oppervlakkig). Ljubljana zelf is iets heel vreemds. Het ene moment zit je in de bossen en 2 minuutjes later bevind je je in het centrum van de stad. Geen voorwijken dus zoals bij normale hoofdsteden. Het had wel iets charmants. De stad zelf vond ik wel heel mooi, redelijk klein, en ook wel rijk. 

Zaterdag beslisten we om via Klagenfurt terug naar Graz te rijden. Heel leuk idee, zo hebben we de bergen doorgecruised en de eerste sneeuw gezien. Sneeuw is zo leuk, ik werd er echt gelukkig van (een overgebleven trekje van mijn kindertijd waarschijnlijk). We zijn ook gepasseerd langs de plaats waar Jörg Haider is overleden. Wel een beetje vreemd die gedachte… Klagenfurt zelf was niet zo heel speciaal, wel een leuk en gezellig stadje, maar nog steeds blijft Graz onklopbaar!

Na onze leuke uitstapjes keerden we terug Grazwaarts om mij af te zetten aan mijn gezellig kelderkotje. Daarna gingen los padres naar Bratislava, waar ze het vliegtuig richting België namen. Het was een tof bezoekje. Alweer heb ik een stukje meer van de wereld gezien! Hoera. 

Lieve groetjes!