Terug!

Hallo!
Het is al een tijdje geleden, maar zoals de meesten onder jullie al weten, heb ik een kleine erasmuspauze genomen en ben ik tijdens de kerstperiode eventjes naar België teruggekeerd. Ondertussen ben ik alweer goed en wel geïnstalleerd hier in mijn keldertje in Oostenrijk. Klaar voor de examens die er binnenkort aankomen (dat hopen we toch).

Achttien december begon de vakantie in Oostenrijk en dus ook mijn vakantie. Ik had met mijn ouders afgesproken dat ze me zouden komen ophalen om daarna samen naar Lachtal te rijden. Door de sneeuw en treinproblemen, waar ik nu echt niet meer wil over uitweiden, arriveerden ze een paar uurtjes later dan voorzien. We zijn uiteindelijk dezelfde avond noch in Lachtal geraakt.
Blijkbaar waren we niet de enigste met een beetje vertraging, ook Dries werd opgehouden door de sneeuw. Ocharme kleine Ilan, het ventje had 17 uren in de auto gezeten, maar hij was nog degene die het zich het minst aantrok.
Nuja vertraging of niet, het werd een hele toffe sneeuwvakantie.

Na een weekje sneeuwplezier ben ik samen met Tom en Sarah opnieuw naar huis gereden. De eerste uren in België waren toch wel heel raar, maar nadat ik een nacht in mijn bed had doorgebracht, was ik weeral helemaal aangepast aan het Belgische leven. Ik was heel blij dat ik nog eens vertrouwde gezichten kon terugzien. Ik was ook blij dat ik nog eens echte Belgische frieten kon eten. En ik was vooral heel blij dat ik nog eens plat West-Vlaams kon praten. Ik sta ervan versteld dat een mens eigenlijk echt absurde dingen kan missen. En het is ook gek dat je pas beseft wat je hebt gemist, eenmaal je terug bent.

Mijn week in België heeft me opnieuw opgeladen voor een maand Oostenrijk. Misschien wel een iets saaiere maand met examens, maar we proberen er het beste van te maken. Zo min mogelijk productie voor zoveel mogelijk prestatie. Ja, we zullen eens zien ;-)

Hou jullie goed en tot hoors!
Groetjes
Lisa

Ice Ice baby

Aloha!
Alweer bijna een weekje verder. Een weekje ouder en wijzer. De tijd gaat hier veel te snel. Dat heb ik denk ik nog maar 15 keer vermeld :-) Maar om niet constant in herhaling te vallen, zal ik gewoon maar beginnen met een beetje nieuws uit Steiermark!

Vorige week zondag ben ik naar de opera geweest, naar de musical "I'm singing in the rain". Het was de eerste keer dat ik een musical ging bekijken en ik was redelijk benieuwd. Bij het binnenkomen van de opera werd ik eventjes stil. Na bijna 3 maanden erasmus, heb ik nog een stukje Graz ontdekt, een heel mooi stukje zelfs. De inkomhal was gigantisch, om nog maar te zwijgen van de operazaal zelf. Heel erg mooi allemaal. De musical zelf was ook heel leuk. Ik keek vooral op van al die decorwisselingen, nuja als je zoiets als D'Iefte in Deerlijk gewoon bent, is dat wel normaal denk ik.

Tijdens de voorstelling had Graz zich helemaal laten bedekken onder een wit sneeuwtapijt. Echt fantastisch hoe een paar sneeuwvlokjes zoveel kinderlijke fantasieën kunnen teweegbrengen. Ik spreek in dit geval vooral voor mezelf (en ik denk ook voor Jaldert sinds ik zondag heb gezien hoe hij zo gelukkig werd bij het zien en voelen van de sneeuw). We zijn met z'n allen een Puzzelpizza gaan eten in Eckhaus (mijn bezoekertjes weten wel waarover ik het heb, hmmmm heerlijke pizza's!) en daarna ben ik in een impulsieve bui meegegaan richting Moserhofgasse (waar Loes, Katrien en Jaldert wonen) om een gigantische Schneeballschlacht te houden. Ik was nat tot op het bot en ik moest nog een lange, koude tocht naar huis afleggen (met de bus weliswaar), maar oké het was een zalige dag en ik ben niet ziek geworden. Ideaal.

Woensdagavond hebben we pannenkoeken gebakken in mijn kelder en die waren heeel erg lekker! Daarna hebben we ook dat leuke spelletje gespeeld met papiertjes op het voorhoofd en raden welke bekende figuur je bent (ik weet de naam niet van dat spel), maar in elk geval: heel grappig! Ik heb ook eens mijn quiz voor kerstmis getest op Katrien, Jaldert, Loes, Lynn en Wim (het bezoekende vriendje van Loes). Bleek dat hij nog goed is, dat belooft! Later op de avond zijn we dan nog naar de Elisabethstrasse (= uitgaansbuurt aan de Uni) geweest en hebben we een beetje plezier gemaakt.

Voor degenen die zich afvragen of ik eigenlijk wel naar school ga: ja! En ik heb trouwens vandaag een test teruggekregen die heel goed was! Het zit dus wel snor daar. En hopelijk blijft dit ook zo. (Iemand die zes herexamens heeft gehad  moet voortdurend hout vasthouden,en vooral niet te hard van stapel lopen !)

Over twee weken krijg ik een megabezoek van mijn oudERS, broers en Yannick en Iness. We gaan gezamenlijk richting Lachtal om een weekje sneeuwplezier te gaan beleven. We vieren ook kerstavond daar. Dit wordt leuk. Bestimmt. Ben ook al heel benieuwd naar Ilan. Dat kleine kereltje is waarschijnlijk al heel groot geworden. Hopelijk herkent hij zijn leuke tante nog. Of zou hij al "vrimde" zijn?

Zo, bij deze brei ik er alweer een einde aan!
Vele groetjes


 PS: Bewonder trouwens deze iglo die nu in mijn tuintje staat!

 

Winter in the city

Hallo!
Op deze zondagmiddag heb ik opnieuw een beetje tijd gevonden om jullie op de hoogte te brengen over de afgelopen week. De bezoekjes zijn afgelopen, de vakantie nadert en de tijd begint te vliegen. Dit is het moment waarvoor ik heb gevreesd: het einde is al heel erg vaag in zicht. Maar oké, dit is geen drama, want als aan al dit plezier een einde komt, dan kan ik eindelijk weer terug naar mijn vertrouwde Heimat en genieten van mijn liefdevolle omgeving. Is dat niet mooi?

Tot zover een beetje virtuele emotionaliteit. Wat is er zoal gebeurd deze week? Laten we beginnen met zaterdag 20 november. Na een last-minute-beslissing van mijn kant ben ik met Jaldert, Florence en Gilles  zaterdagochtend vertrokken richting Planai om een dagje te snowboarden. Met onze gehuurde BMW trokken we de bergen in. Eventjes terzijde: Gilles wou perse een BMW huren, met alle gevolgen van dien... Het was heel slecht weer en we vreesden eigenlijk al het ergste. Hoe hoger we reden, hoe beperkter ons zicht werd, tot we op een bepaald moment uit de wolken reden. Het was net alsof we een nieuwe wereld binnenreden, een wereld boven de wolken, afgesloten van het dagelijkse leven aan de voet van de berg. We hadden een fantastisch zicht! Eenmaal aangekomen zijn we meteen de piste opgegaan.

 

Na het snowboarden moesten we terug naar beneden (uiteraard). De weg was heel gladdig en Gilles had onze BMW niet altijd onder controle. En vooral niet op dat ene moment toen we heel hard moesten remmen omdat een auto op een heel dwaze plek stond geparkeerd. Toen hebben we letterlijk een slippertje gemaakt en zijn we tegen een stukje berg aangebotst. Ja, natuurlijk paniek, want er was wel degelijk schade aan de auto en dit kon wel eens een gat in onze portemonnee betekenen (tot onze grote ergernis, want voor mij was een lada ook al goed geweest eigenlijk). Nu goed we hebben de auto dan maar binnengebracht in de hoop dat ze niets meer zouden laten weten de dag nadien en dat hebben ze ook niet gedaan. Oef!

De dag nadien niet, maar toen ik vrijdag opnieuw naar onze wekelijkse afspraak op de kerstmarkt ging, kwam ik plots te weten dat ze wel degelijk schade aan de auto hebben vastgesteld en dat we daarvoor 250 euro zouden moeten neertellen. Ik viel een beetje uit de lucht, want ik wist van niets. Maar toen zei Florence dat Gilles dit zal aanvechten met een advocaat, omdat ze die schade veel te laat hebben vastgesteld en dat ze dat geld nu niet meer kunnen eisen van ons. Heel handig, zo'n rijke luis in de groep.

Buiten dit kleine incidentje, was de rest van de week heel erg leuk. Met de kerstmarkt die er sinds vorige week staat, is Graz nu gezelliger dan ooit. De glühwein is heerlijk, veel beter dan die op de kerstcorrida (is er daar überhaupt wel glühwein te verkrijgen?) En de sfeer zit bijzonder goed, stiekem verlang ik al naar mijn eerste kerstmis in Oostenrijk!

Zo dit was het dan alweer voor vandaag, want ik moet nu eigenlijk meteen vertrekken richting opera, waar ik mijn eerste musical zal meemaken. Ben alvast benieuwd!

Lieve wintergroetjes vanuit Graz!

Bezoekjestijd!

Na een tijdje mijn blog te hebben verwaarloosd, heb ik opnieuw een beetje tijd gevonden om enkele nieuwtjes over mijn erasmusbelevenissen te vertellen. Het laatste bericht ging over het bezoekje van mijn ouders, maar ondertussen is er al heel veel gebeurd…

Vrijdag 5 november kreeg ik bezoek van Tom en Sarah. Het was prachtig weer, heel buitengewoon voor november (maar blijkbaar niet voor Oostenrijk..). Ze kwamen aan rond 17u., dat wil zeggen dat de zon hier al aardig aan het ondergaan was. Nadat ze geïnstalleerd waren in hun hotel, zijn we de stad ingetrokken en uiteindelijk iets gaan eten bij mij. Ik denk dat ik Tom en Sarah niet heb horen klagen over mijn kookkunsten (en dat in tegenstelling tot wat de meesten onder jullie misschien wel dachten).

Mama bewondert mijn kookkunsten vanuit Deerlijk via skype

Zaterdag hebben we Graz een beetje verkend. Voor mij was het waarschijnlijk de 10^e keer dat ik Schlossberg omhooggegaan ben, maar het blijft daar zo mooi en zéker zaterdag 6 november! Het had evengoed lente kunnen zijn, zo warm was het! We zaten in T-shirt op een terrasje te genieten van het weer, een drankje en een prachtig zicht. Waarom zou ik in godsnaam naar Spanje moeten gegaan zijn?!

Nadat ik hen zaterdag doorheen Graz heb gegidst, zijn we zondag richting Dachstein vertrokken om te gaan snowboarden op de gletsjer. Het uitzicht was adembenemend! In de namiddag heeft Sarah het ijspaleis van The Simpsons bezocht en hebben Tom en ik onze snowboardskills, die -in vergelijking tot de anderen op de piste-  toch wel redelijk pover waren, een beetje proberen bij te schaven . Na ons uitstapje zijn we nog iets gaan eten in Graz en maandagochtend, na het ontbijt (mmm..), hebben we dan afscheid genomen. 

Sarah op bezoek bij The Simpsons

Uitzicht van op de Gletsjer

Na een klein weekje les, mocht ik vrijdag 12 november opnieuw mijn trekrugzak maken om een klein tripje te maken met Channah! Na de les op vrijdag ben ik meteen naar het station gesneld om een trein te nemen naar Bratislava, waar ik Channah, na 2 maanden, opnieuw zou ontmoeten! Ik kwam aan in Bratislava rond 16u., het was al volledig donker en wie kwam daar uit de duisternis piepen? Hihi. We zijn meteen naar de hostel geweest om mijn gerief af te zetten en daarna heeft Channah, die daar al een hele dag was, me door Bratislava geleid. 

Bratislava

Na een warme nacht in een kamer van 6 te hebben doorgebracht, zijn we terug richting Wenen getrokken. We kwamen terecht in een prachtige hostel, niet ver van het centrum. Daarna zijn we het centrum gaan opzoeken. Na de lange shoppingstraat doorgewandeld te hebben (én overleefd te hebben), kwamen we terecht in het paradijs van de mooie gebouwen. De gigantische Stephansdom, het prachtige Rathaus (waar er trouwens een heel mooi kerstmarktje was), de indukwekkende Heldenplatz, Museumquartier,… Ik heb, echt waar, nog nooit zo’n mooie stad als Wenen gezien (zelfs Praag kan er niet echt aan tippen). We stonden er bijna een beetje verstomd bij, het is echt bijzonder mooi. Na onze verkenning door het centrum, hadden we besloten om ’s avonds terug te keren naar het kerstmarktje en een heerlijke Glühwein te drinken.

Kerstmartk Wenen by night

Zondag zijn we dan Schloss Schönbrunn gaan bezoeken, het prachtige kasteel waar de befaamde prinses Elisabeth, beter bekend als Sissi, nog heeft gewoond. Het is echt niet overdreven om dit optrekje te vergelijken met Versailles in Parijs. De tuinen zijn misschien niet zo mooi (dit kan ook moeilijk anders), maar het is toch ook heel erg indrukwekkend. In de namiddag zijn we naar de Belvedere kastelen geweest. Toen we daar aankwamen was het reeds valavond. Opnieuw werden we overdonderd door al die schoonheid, en dat in combinatie met de mooie, roze lucht. Prachtig. Dankzij een heel lief Nederlands koppel, die hun toegangskaarten aan ons hebben afgestaan, konden we gratis de tentoonstelling in het kasteel gaan bezichtigen en hebben we “de kus” van Gustav Klimt in het echt gezien. Driewerf Hoera! 

Schloss Schönbrunn

Belvedere Schlösser

Maandag zijn we dan met de trein terug naar Graz gegaan. Ik kan je verzekeren dat de treinrit doorheen de Oostenrijkse landschappen echt wel de moeite waard is. Het is iets anders dan de trein van Harelbeke naar Gent… Na 2 uur en een half kwamen we aan in Graz. Alweer was het prachtig weer hier. ’s Avonds zijn we naar een gezellig cafeetje geweest en hebben we een pintje gedronken op al het schoons dat we het afgelopen weekend gezien hadden.

Donderdagochtend, na 3 nachten in mijn kotje te hebben doorgebracht, is Channah opnieuw huiswaarts gekeerd. Richting schoolwerk zeg maar. We hebben ons allebei keihard geamuseerd (denk ik toch haha). 

Na al deze bezoekjes heb ik opnieuw een beetje tijd om mijn kot op te ruimen (wat ik vandaag heel intensief heb gedaan, ja op een zondag!) en om wat tijd te maken voor mijn vriendjes hier in Graz (en misschien ook een heel klein beetje om mijn schoolwerk te doen hehe). Dit keer zal ik snel een nieuwe update plaatsen over alles wat ik nog vergeten ben!

Liebe Grüβe,

Lisa

Nein Mann, ich will noch nicht gehen, ich will noch 'n bisschen Graz'en

Na een tijdje updateloos te zijn, kan ik jullie vanavond opnieuw entertainen met een beetje nieuws uit het oosten! Ik had beloofd om te vertellen over de uitstapjes met mijn ouders en ik zal me ook plechtig aan mijn woord houden. Jullie opdracht is lezen :-)

Helemaal uitgeput van mijn uitstapje naar Praag plofte ik dinsdagavond (26 oktober, al een tijdje geleden dus) neer op mijn bed. Ondertussen was ik nog diezelfde dag te weten gekomen dat los padres al woensdagavond in Graz gingen aankomen, in plaats van de in mijn hoofd reeds geplande donderdagavond. Uiteindelijk vormde dat geen probleem, integendeel, dat ging dan een zalig ontbijtje meer worden voor mij. Heerlijk. Die woensdag kwamen ze dan rond 20u aan in de Franckstrasse. Ik was aan het strijken toen de bel ging (dat was vooraf gepland, want ik wist dat mama dat met veel plezier ging overnemen toen ze zou zien hoe ik aan het klungelen was hehe). Na een beetje bijpraten en nadat mama de strijk had gedaan (ja, ik wist het!) vertrokken we dan naar hun hotel, in het hart van Graz. Ze kregen een prachtige kamer, één dat ik nog zelden had gezien in het echt. De badkamer was  haast zo groot als de eigenlijke kamer, om nog maar te zwijgen van hun bubbelbad… Goed, er moest een hongertje gestild worden en daarvoor gingen we naar de Italiaan rechtover hun hotel. Ik veronderstel dat de meesten dit verhaaltje al kennen. Om het kort te houden: een vervelende Italiaan vond het nodig om ons constant lastig te vallen, om mij “prinses” te noemen, om mijn dessert te versieren met een hartje van slagroom en om ons heel veel drank in te schenken. Dat was natuurlijk heel grappig voor mijn ouders. 

Donderdag had ik maar één les, dit te wijten aan de Oostenrijkse regering die het blijkbaar nodig vindt om het kindergeld voor studenten af te schaffen en daardoor een massale staking veroorzaakte waardoor mijn andere les wegviel. Dit kwam wel heel erg goed uit, zo hadden we nog een beetje tijd om in het mooie weer een stapje te zetten in het centrum van Graz. We sloten de dag af met een etentje op Schlossberg met een prachtig zicht over de stad.

Vrijdag had ik ook maar één les, maar dit keer omdat het zo is. We vertrokken na mijn les naar Ljubljana. Tijdens de rit werd ik verbaasd door de Sloveense landschappen. Ik had me alles iets marginaler voorgesteld (ja, mijn vooroordelen over de Oostbloklanden zijn nogal oppervlakkig). Ljubljana zelf is iets heel vreemds. Het ene moment zit je in de bossen en 2 minuutjes later bevind je je in het centrum van de stad. Geen voorwijken dus zoals bij normale hoofdsteden. Het had wel iets charmants. De stad zelf vond ik wel heel mooi, redelijk klein, en ook wel rijk. 

Zaterdag beslisten we om via Klagenfurt terug naar Graz te rijden. Heel leuk idee, zo hebben we de bergen doorgecruised en de eerste sneeuw gezien. Sneeuw is zo leuk, ik werd er echt gelukkig van (een overgebleven trekje van mijn kindertijd waarschijnlijk). We zijn ook gepasseerd langs de plaats waar Jörg Haider is overleden. Wel een beetje vreemd die gedachte… Klagenfurt zelf was niet zo heel speciaal, wel een leuk en gezellig stadje, maar nog steeds blijft Graz onklopbaar!

Na onze leuke uitstapjes keerden we terug Grazwaarts om mij af te zetten aan mijn gezellig kelderkotje. Daarna gingen los padres naar Bratislava, waar ze het vliegtuig richting België namen. Het was een tof bezoekje. Alweer heb ik een stukje meer van de wereld gezien! Hoera. 

Lieve groetjes!

Praagtig

Het is al een tijdje geleden, maar zoals in vorige berichten meegedeeld was het eventjes druk. Vorige week ben ik met Lynn vier dagen naar Praag geweest. Ik dacht: "fijn, pikken we eens mee, dat is dan één stad minder dat ik moet bezoeken in mijn leven." Ik stelde me er niet veel bij voor, want ik dacht dat Tsjechië over het algemeen redelijk marginaal was. Mijn vooroordeel werd meteen bevestigd toen we met de bus op de autosnelweg reden. De jassen vielen vanuit de bagagerekjes op de grond en de tv ging bijna aan flarden door de hobbelige wegen. Meteen werd het me duidelijk waarom ik maar tweehonderd euro voor de hele reis had betaald. Aangekomen in het hotel werden we ontvangen door de -waarschijnlijk- vriendelijkste receptioniste van Tsjechië, die bij het zien van onze bus toeristen in de inkomhal van het hotel meteen een zuur gezicht trok en zodanig begon te zuchten dat we konden ruiken wat ze als ontbijt gegeten had. Goed, tot zover was het niet zo spectaculair. De kamers waren niet groot, maar dat vond ik ook niet nodig. Op het toilet moesten we onze benen bijna dubbelplooien, maar dat ging ook net nog. En overdreven proper was het niet, maar het is niet dat we daar van de grond gingen eten ofzo. Met andere woorden: het was in orde voor mij, en ook voor Lynn. Toen we 's middags dan met de bus werden afgezet in de stad, was ik verbaasd dat het daar zo groot was. We kwamen vanuit het kleine, gezellige stadje Graz en werden gedumpt in een metropool als Praag. Het was wel eventjes aanpassen toen we bijna werden omvergelopen door de mensen in de straat van het nationaal museum. Eenmaal die straat uit werd ik helemaal verrast door de Tsjechische hoofdstad. We zagen het ene prachtige gebouw na het andere. Ik vergat haast dat we in Tsjechië waren (ware het niet van het vreemde taaltje dat ze daar spreken). Het absolute hoogtepunt was de Praagse burcht. Vooral omdat we zonder enige verwachtingen de trappen omhoog gegaan zijn. Boven werden we omvergeblazen door de bombastische St.Vitus kathedraal. Ik vond het echt indrukwekkend. Hier volgen enkele foto's (die wel een beeld schetsen maar de grootsheid van de stad niet helemaal kunnen weergeven):

 Praagse burcht

 St.Vitus kathedraal

 Irish Coffee (speciaal voor Jan)

 Nationaal Museum by night

 televisietoren met baby'tjes op

binnenkant van het Nationaal Museum

Na drie nachten in Praag doorgebracht en toch wel het grootste deel van de stad gezien te hebben, vertrokken we dinsdagochtend richting Krumlov. Een stadje tegen de Duitse en Oostenrijkse grens en, net zoals Graz, opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het is een heel gezellig, pittoresk stadje. Een streling voor het oog zou ik bijna durven zeggen. We mochten er vijf uur rondlopen, maar na drie uur hadden we alles al gezien, zo klein was het. Enkele foto's:

 Ja, er waren zelfs beren!

Het was een heel mooi reisje, zeker de moeite waard om te doen! In het volgende bericht vertel ik jullie dan over het bezoekje van mijn ouders en ons uitstapje naar Ljubljana en Klagenfurt. Tot de volgende!

The Good Life

Na de tweede week les hebben we enkele kleine opdrachtjes gekregen. Vandaag heb ik er een paar gemaakt, maar het ging heel erg traag. Ik ben helemaal uit de routine van huiswerk maken en leerstof herhalen, en dit belooft niet veel goeds voor het tweede semester in Gent. Evenals de luttele uurtjes les die we hier hebben in vergelijking met ons aardig gevulde lessenrooster in Gent zullen in ons nadeel spelen bij het begin van het tweede semester. Maar voorlopig vind ik dit helemaal niet erg. Ik ben blij dat ik eens van een wat rustiger semester kan genieten in plaats van voortdurend aan school te moeten denken.


Heel erg rustig wordt het wel niet de komende weekends. Volgende week gaan Lynn en ik vier dagen naar Praag. We hadden blaadjes zien liggen op school waarop stond dat we voor voor ietsje meer dan 200 euro naar Praag konden, wat heel weinig is voor vervoer, hotel en ontbijt. Deze kans mochten we natuurlijk niet laten liggen! Zaterdag vertrekt de bus om 4.45u. 's nachts  aan de universiteit en 6u. later zullen we in Praag aankomen. We komen terug op dinsdag, de Nationalfeiertag van Oostenrijk. Daardoor zullen we maar één lesje missen, de stomste les van de week, heel mooi meegenomen dus.
28 oktober komen de ouders nog eens piepen hoe het is met dochterlief. Dan gaan we in het weekend de Sloveense grens oversteken en Ljubljana bezoeken. En eventueel ook Zagreb, als we dan toch op weg zijn. Het weekend daarop komen Tom en Sarah mij eens bezoeken en zal ik hen hier persoonlijk rondleiden. En de week dáárna komt Channah mij bezoeken. Ik zal haar vrijdag ophalen in Bratislava (=Slowakije), waar we zullen overnachten en vervolgens met de trein richting Wenen zullen gaan. Daar zullen we ook een nachtje blijven, hopelijk is dit genoeg om een glimp op de vangen van de Oostenrijkse hoofdstad.

Tot zover de toekomstige plannen. Wat heb ik deze week zoal gedaan? Donderdag was het Welcome Party voor de erasmussers. Daar zijn Lynn en ik samen naartoe gegaan met de bus. Omdat we niet zeker wisten waar het precies was vroegen we het maar aan de buschauffeur. Jammer dat hij, na 16 keer POSTgarage te hebben gezegd, nog steeds BUSgarage had verstaan en ons uiteindelijk ergens aan de rand van de stad heeft afgezet. Daar stonden we dan, om 23u. 's avonds ergens aan de rand van de stad, samen met een luizige vrouw met een onbeschrijflijk groot gezwel in haar nek die in slaap was gevallen op de bus. Na een kwartier zoeken en wachten op een bus die terug naar het centrum ging, besloten we om toch maar een taxi te bellen. Uiteindelijk zijn we er geraakt en het werd nog een leuke avond/nacht.

Gisteren zijn we met een groepje erasmussers naar de voetbal geweest. SK Sturm Graz vs. SV Josko Ried. De tweede in het klassement tegen de derde. Jammergenoeg moest Sturm Graz het onderspit delven met 0-1. Aan trouwe supporters heeft Sturm duidelijk geen tekort. De hele match lang was er enorm veel sfeer (waarschijnlijk mede dankzij de dure halve liters die daar naarstig de ronde deden). Op het einde werd het dan een beetje kouder, zowel letterlijk als figuurlijk. De supporters waren nijdig en gooiden na de match al hun lege bekertjes op het veld. Waarschijnlijk geen ongewoon gedrag, want mensen die hun bekertje terugbrachten, kregen geld terug.

Zo, met dit beeld zal ik vandaag afsluiten.
Ik zal proberen om de komende weken zoveel mogelijk up te daten over mijn toekomstige avonturen!
Liebe Grüsse,
Lisa