Winter in the city

Hallo!
Op deze zondagmiddag heb ik opnieuw een beetje tijd gevonden om jullie op de hoogte te brengen over de afgelopen week. De bezoekjes zijn afgelopen, de vakantie nadert en de tijd begint te vliegen. Dit is het moment waarvoor ik heb gevreesd: het einde is al heel erg vaag in zicht. Maar oké, dit is geen drama, want als aan al dit plezier een einde komt, dan kan ik eindelijk weer terug naar mijn vertrouwde Heimat en genieten van mijn liefdevolle omgeving. Is dat niet mooi?

Tot zover een beetje virtuele emotionaliteit. Wat is er zoal gebeurd deze week? Laten we beginnen met zaterdag 20 november. Na een last-minute-beslissing van mijn kant ben ik met Jaldert, Florence en Gilles  zaterdagochtend vertrokken richting Planai om een dagje te snowboarden. Met onze gehuurde BMW trokken we de bergen in. Eventjes terzijde: Gilles wou perse een BMW huren, met alle gevolgen van dien... Het was heel slecht weer en we vreesden eigenlijk al het ergste. Hoe hoger we reden, hoe beperkter ons zicht werd, tot we op een bepaald moment uit de wolken reden. Het was net alsof we een nieuwe wereld binnenreden, een wereld boven de wolken, afgesloten van het dagelijkse leven aan de voet van de berg. We hadden een fantastisch zicht! Eenmaal aangekomen zijn we meteen de piste opgegaan.

 

Na het snowboarden moesten we terug naar beneden (uiteraard). De weg was heel gladdig en Gilles had onze BMW niet altijd onder controle. En vooral niet op dat ene moment toen we heel hard moesten remmen omdat een auto op een heel dwaze plek stond geparkeerd. Toen hebben we letterlijk een slippertje gemaakt en zijn we tegen een stukje berg aangebotst. Ja, natuurlijk paniek, want er was wel degelijk schade aan de auto en dit kon wel eens een gat in onze portemonnee betekenen (tot onze grote ergernis, want voor mij was een lada ook al goed geweest eigenlijk). Nu goed we hebben de auto dan maar binnengebracht in de hoop dat ze niets meer zouden laten weten de dag nadien en dat hebben ze ook niet gedaan. Oef!

De dag nadien niet, maar toen ik vrijdag opnieuw naar onze wekelijkse afspraak op de kerstmarkt ging, kwam ik plots te weten dat ze wel degelijk schade aan de auto hebben vastgesteld en dat we daarvoor 250 euro zouden moeten neertellen. Ik viel een beetje uit de lucht, want ik wist van niets. Maar toen zei Florence dat Gilles dit zal aanvechten met een advocaat, omdat ze die schade veel te laat hebben vastgesteld en dat ze dat geld nu niet meer kunnen eisen van ons. Heel handig, zo'n rijke luis in de groep.

Buiten dit kleine incidentje, was de rest van de week heel erg leuk. Met de kerstmarkt die er sinds vorige week staat, is Graz nu gezelliger dan ooit. De glühwein is heerlijk, veel beter dan die op de kerstcorrida (is er daar überhaupt wel glühwein te verkrijgen?) En de sfeer zit bijzonder goed, stiekem verlang ik al naar mijn eerste kerstmis in Oostenrijk!

Zo dit was het dan alweer voor vandaag, want ik moet nu eigenlijk meteen vertrekken richting opera, waar ik mijn eerste musical zal meemaken. Ben alvast benieuwd!

Lieve wintergroetjes vanuit Graz!

Bezoekjestijd!

Na een tijdje mijn blog te hebben verwaarloosd, heb ik opnieuw een beetje tijd gevonden om enkele nieuwtjes over mijn erasmusbelevenissen te vertellen. Het laatste bericht ging over het bezoekje van mijn ouders, maar ondertussen is er al heel veel gebeurd…

Vrijdag 5 november kreeg ik bezoek van Tom en Sarah. Het was prachtig weer, heel buitengewoon voor november (maar blijkbaar niet voor Oostenrijk..). Ze kwamen aan rond 17u., dat wil zeggen dat de zon hier al aardig aan het ondergaan was. Nadat ze geïnstalleerd waren in hun hotel, zijn we de stad ingetrokken en uiteindelijk iets gaan eten bij mij. Ik denk dat ik Tom en Sarah niet heb horen klagen over mijn kookkunsten (en dat in tegenstelling tot wat de meesten onder jullie misschien wel dachten).

Mama bewondert mijn kookkunsten vanuit Deerlijk via skype

Zaterdag hebben we Graz een beetje verkend. Voor mij was het waarschijnlijk de 10^e keer dat ik Schlossberg omhooggegaan ben, maar het blijft daar zo mooi en zéker zaterdag 6 november! Het had evengoed lente kunnen zijn, zo warm was het! We zaten in T-shirt op een terrasje te genieten van het weer, een drankje en een prachtig zicht. Waarom zou ik in godsnaam naar Spanje moeten gegaan zijn?!

Nadat ik hen zaterdag doorheen Graz heb gegidst, zijn we zondag richting Dachstein vertrokken om te gaan snowboarden op de gletsjer. Het uitzicht was adembenemend! In de namiddag heeft Sarah het ijspaleis van The Simpsons bezocht en hebben Tom en ik onze snowboardskills, die -in vergelijking tot de anderen op de piste-  toch wel redelijk pover waren, een beetje proberen bij te schaven . Na ons uitstapje zijn we nog iets gaan eten in Graz en maandagochtend, na het ontbijt (mmm..), hebben we dan afscheid genomen. 

Sarah op bezoek bij The Simpsons

Uitzicht van op de Gletsjer

Na een klein weekje les, mocht ik vrijdag 12 november opnieuw mijn trekrugzak maken om een klein tripje te maken met Channah! Na de les op vrijdag ben ik meteen naar het station gesneld om een trein te nemen naar Bratislava, waar ik Channah, na 2 maanden, opnieuw zou ontmoeten! Ik kwam aan in Bratislava rond 16u., het was al volledig donker en wie kwam daar uit de duisternis piepen? Hihi. We zijn meteen naar de hostel geweest om mijn gerief af te zetten en daarna heeft Channah, die daar al een hele dag was, me door Bratislava geleid. 

Bratislava

Na een warme nacht in een kamer van 6 te hebben doorgebracht, zijn we terug richting Wenen getrokken. We kwamen terecht in een prachtige hostel, niet ver van het centrum. Daarna zijn we het centrum gaan opzoeken. Na de lange shoppingstraat doorgewandeld te hebben (én overleefd te hebben), kwamen we terecht in het paradijs van de mooie gebouwen. De gigantische Stephansdom, het prachtige Rathaus (waar er trouwens een heel mooi kerstmarktje was), de indukwekkende Heldenplatz, Museumquartier,… Ik heb, echt waar, nog nooit zo’n mooie stad als Wenen gezien (zelfs Praag kan er niet echt aan tippen). We stonden er bijna een beetje verstomd bij, het is echt bijzonder mooi. Na onze verkenning door het centrum, hadden we besloten om ’s avonds terug te keren naar het kerstmarktje en een heerlijke Glühwein te drinken.

Kerstmartk Wenen by night

Zondag zijn we dan Schloss Schönbrunn gaan bezoeken, het prachtige kasteel waar de befaamde prinses Elisabeth, beter bekend als Sissi, nog heeft gewoond. Het is echt niet overdreven om dit optrekje te vergelijken met Versailles in Parijs. De tuinen zijn misschien niet zo mooi (dit kan ook moeilijk anders), maar het is toch ook heel erg indrukwekkend. In de namiddag zijn we naar de Belvedere kastelen geweest. Toen we daar aankwamen was het reeds valavond. Opnieuw werden we overdonderd door al die schoonheid, en dat in combinatie met de mooie, roze lucht. Prachtig. Dankzij een heel lief Nederlands koppel, die hun toegangskaarten aan ons hebben afgestaan, konden we gratis de tentoonstelling in het kasteel gaan bezichtigen en hebben we “de kus” van Gustav Klimt in het echt gezien. Driewerf Hoera! 

Schloss Schönbrunn

Belvedere Schlösser

Maandag zijn we dan met de trein terug naar Graz gegaan. Ik kan je verzekeren dat de treinrit doorheen de Oostenrijkse landschappen echt wel de moeite waard is. Het is iets anders dan de trein van Harelbeke naar Gent… Na 2 uur en een half kwamen we aan in Graz. Alweer was het prachtig weer hier. ’s Avonds zijn we naar een gezellig cafeetje geweest en hebben we een pintje gedronken op al het schoons dat we het afgelopen weekend gezien hadden.

Donderdagochtend, na 3 nachten in mijn kotje te hebben doorgebracht, is Channah opnieuw huiswaarts gekeerd. Richting schoolwerk zeg maar. We hebben ons allebei keihard geamuseerd (denk ik toch haha). 

Na al deze bezoekjes heb ik opnieuw een beetje tijd om mijn kot op te ruimen (wat ik vandaag heel intensief heb gedaan, ja op een zondag!) en om wat tijd te maken voor mijn vriendjes hier in Graz (en misschien ook een heel klein beetje om mijn schoolwerk te doen hehe). Dit keer zal ik snel een nieuwe update plaatsen over alles wat ik nog vergeten ben!

Liebe Grüβe,

Lisa

Nein Mann, ich will noch nicht gehen, ich will noch 'n bisschen Graz'en

Na een tijdje updateloos te zijn, kan ik jullie vanavond opnieuw entertainen met een beetje nieuws uit het oosten! Ik had beloofd om te vertellen over de uitstapjes met mijn ouders en ik zal me ook plechtig aan mijn woord houden. Jullie opdracht is lezen :-)

Helemaal uitgeput van mijn uitstapje naar Praag plofte ik dinsdagavond (26 oktober, al een tijdje geleden dus) neer op mijn bed. Ondertussen was ik nog diezelfde dag te weten gekomen dat los padres al woensdagavond in Graz gingen aankomen, in plaats van de in mijn hoofd reeds geplande donderdagavond. Uiteindelijk vormde dat geen probleem, integendeel, dat ging dan een zalig ontbijtje meer worden voor mij. Heerlijk. Die woensdag kwamen ze dan rond 20u aan in de Franckstrasse. Ik was aan het strijken toen de bel ging (dat was vooraf gepland, want ik wist dat mama dat met veel plezier ging overnemen toen ze zou zien hoe ik aan het klungelen was hehe). Na een beetje bijpraten en nadat mama de strijk had gedaan (ja, ik wist het!) vertrokken we dan naar hun hotel, in het hart van Graz. Ze kregen een prachtige kamer, één dat ik nog zelden had gezien in het echt. De badkamer was  haast zo groot als de eigenlijke kamer, om nog maar te zwijgen van hun bubbelbad… Goed, er moest een hongertje gestild worden en daarvoor gingen we naar de Italiaan rechtover hun hotel. Ik veronderstel dat de meesten dit verhaaltje al kennen. Om het kort te houden: een vervelende Italiaan vond het nodig om ons constant lastig te vallen, om mij “prinses” te noemen, om mijn dessert te versieren met een hartje van slagroom en om ons heel veel drank in te schenken. Dat was natuurlijk heel grappig voor mijn ouders. 

Donderdag had ik maar één les, dit te wijten aan de Oostenrijkse regering die het blijkbaar nodig vindt om het kindergeld voor studenten af te schaffen en daardoor een massale staking veroorzaakte waardoor mijn andere les wegviel. Dit kwam wel heel erg goed uit, zo hadden we nog een beetje tijd om in het mooie weer een stapje te zetten in het centrum van Graz. We sloten de dag af met een etentje op Schlossberg met een prachtig zicht over de stad.

Vrijdag had ik ook maar één les, maar dit keer omdat het zo is. We vertrokken na mijn les naar Ljubljana. Tijdens de rit werd ik verbaasd door de Sloveense landschappen. Ik had me alles iets marginaler voorgesteld (ja, mijn vooroordelen over de Oostbloklanden zijn nogal oppervlakkig). Ljubljana zelf is iets heel vreemds. Het ene moment zit je in de bossen en 2 minuutjes later bevind je je in het centrum van de stad. Geen voorwijken dus zoals bij normale hoofdsteden. Het had wel iets charmants. De stad zelf vond ik wel heel mooi, redelijk klein, en ook wel rijk. 

Zaterdag beslisten we om via Klagenfurt terug naar Graz te rijden. Heel leuk idee, zo hebben we de bergen doorgecruised en de eerste sneeuw gezien. Sneeuw is zo leuk, ik werd er echt gelukkig van (een overgebleven trekje van mijn kindertijd waarschijnlijk). We zijn ook gepasseerd langs de plaats waar Jörg Haider is overleden. Wel een beetje vreemd die gedachte… Klagenfurt zelf was niet zo heel speciaal, wel een leuk en gezellig stadje, maar nog steeds blijft Graz onklopbaar!

Na onze leuke uitstapjes keerden we terug Grazwaarts om mij af te zetten aan mijn gezellig kelderkotje. Daarna gingen los padres naar Bratislava, waar ze het vliegtuig richting België namen. Het was een tof bezoekje. Alweer heb ik een stukje meer van de wereld gezien! Hoera. 

Lieve groetjes!

Praagtig

Het is al een tijdje geleden, maar zoals in vorige berichten meegedeeld was het eventjes druk. Vorige week ben ik met Lynn vier dagen naar Praag geweest. Ik dacht: "fijn, pikken we eens mee, dat is dan één stad minder dat ik moet bezoeken in mijn leven." Ik stelde me er niet veel bij voor, want ik dacht dat Tsjechië over het algemeen redelijk marginaal was. Mijn vooroordeel werd meteen bevestigd toen we met de bus op de autosnelweg reden. De jassen vielen vanuit de bagagerekjes op de grond en de tv ging bijna aan flarden door de hobbelige wegen. Meteen werd het me duidelijk waarom ik maar tweehonderd euro voor de hele reis had betaald. Aangekomen in het hotel werden we ontvangen door de -waarschijnlijk- vriendelijkste receptioniste van Tsjechië, die bij het zien van onze bus toeristen in de inkomhal van het hotel meteen een zuur gezicht trok en zodanig begon te zuchten dat we konden ruiken wat ze als ontbijt gegeten had. Goed, tot zover was het niet zo spectaculair. De kamers waren niet groot, maar dat vond ik ook niet nodig. Op het toilet moesten we onze benen bijna dubbelplooien, maar dat ging ook net nog. En overdreven proper was het niet, maar het is niet dat we daar van de grond gingen eten ofzo. Met andere woorden: het was in orde voor mij, en ook voor Lynn. Toen we 's middags dan met de bus werden afgezet in de stad, was ik verbaasd dat het daar zo groot was. We kwamen vanuit het kleine, gezellige stadje Graz en werden gedumpt in een metropool als Praag. Het was wel eventjes aanpassen toen we bijna werden omvergelopen door de mensen in de straat van het nationaal museum. Eenmaal die straat uit werd ik helemaal verrast door de Tsjechische hoofdstad. We zagen het ene prachtige gebouw na het andere. Ik vergat haast dat we in Tsjechië waren (ware het niet van het vreemde taaltje dat ze daar spreken). Het absolute hoogtepunt was de Praagse burcht. Vooral omdat we zonder enige verwachtingen de trappen omhoog gegaan zijn. Boven werden we omvergeblazen door de bombastische St.Vitus kathedraal. Ik vond het echt indrukwekkend. Hier volgen enkele foto's (die wel een beeld schetsen maar de grootsheid van de stad niet helemaal kunnen weergeven):

 Praagse burcht

 St.Vitus kathedraal

 Irish Coffee (speciaal voor Jan)

 Nationaal Museum by night

 televisietoren met baby'tjes op

binnenkant van het Nationaal Museum

Na drie nachten in Praag doorgebracht en toch wel het grootste deel van de stad gezien te hebben, vertrokken we dinsdagochtend richting Krumlov. Een stadje tegen de Duitse en Oostenrijkse grens en, net zoals Graz, opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het is een heel gezellig, pittoresk stadje. Een streling voor het oog zou ik bijna durven zeggen. We mochten er vijf uur rondlopen, maar na drie uur hadden we alles al gezien, zo klein was het. Enkele foto's:

 Ja, er waren zelfs beren!

Het was een heel mooi reisje, zeker de moeite waard om te doen! In het volgende bericht vertel ik jullie dan over het bezoekje van mijn ouders en ons uitstapje naar Ljubljana en Klagenfurt. Tot de volgende!